Hem de ne kriz.
Kış başladığından beri her gece aynı gerginlik. Örteceksin, örtmem, örtülecek, hayııııyyy...
Ben örtüyorum o açıyor; bazen suyuma gidiyor, ben yanından ayrılana kadar idare ediyor durumu; hemen ardımdan açıyor.
Suyuna gidiyorum örtmüyormuş gibi yapıyorum uyur uyumaz örtüyorum, hemen ardımdan uykusunda bile olsa açıyor.
Bir de ertesi gün reddediyor yaşanan herşeyi, "hayıy anne ben yorgan seviyoyum örterim ki ben"
