Yine ateş yine hastalık yine yine yine..

Bitmiyor kardeşim, bu hastalıklar bir türlü peşimizi bırakmıyor; yakında KBB uzmanı ile akraba olacağız. Annemi babamı o kadar sık görmüyorum, hatta arkadaşlarımı bile bu ara.

Geçen hafta 28 Nisan Salı akşamı kulağım ağrıyor demeye başladı Lara. Ee daha 17 Nisan' da bitmiş 10 günlük antibiyotik yüklemesi, hem de geniş kapsamlı. 18 Nisan' daki kontrolde de temiz çıkmış sinüzit bitmiş, ateşi yok görünüyor. Aradım yine tabi KBB uzmanını. Ateşini sordu doğal olarak, yok gibi dedim ama ateş ölçere de pek güvenemiyorum. Şu kulaktan ölçenlerden ama kulaktan aldığımız değer, alından aldığımız değerden düşük, olacak iş mi? Yine de her iki kulağından da ölç ateşini, biri diğerinden bir derece kadar yüksekse yine orta kulak iltihabıdır muhtemelen, gelin kontrole yarın dedi. Ama bu arada geceyi rahat geçirmemiz için bir kaç ilaç önerdi. Ölçtüm ateşi her iki kulaktan evet fark var. Verdim ilaçları yattık uyuduk. Gece rahat geçti ateş yükselmedi ama ben ateş ölçerden feci uyuzum. Sabah da normaldi herşey ve götürdüm kreşe. Anlattım durumu ama; ateşini ara ara kontrol edin, en ufak bir değişimde arayın, gelip alayım diyerekten.

Ne gündü ama..

Çünkü Lara kreşe gitmedi ve iki farklı doktora gittik maaile.

Bahsetmiştim ya kreşe başladığımızdan beri ne burnumuz temiz ne boğazımız diye. Kuru öksürük de salya sümük de temizlenmedi bir türlü. Bir orta kulak iltihabı, bir de bademcik enfeksiyonu nedeniyle 2 tur antibiyotik de kullandık bu kış. Öksürük ve burun akıntısının mevsim itibariyle kesileceği umuduyla Nisan ayı ortasına kadar bekleyip sonra doktor kontrolüne gitmeyi planlamıştık ama özellikle uyku arasında uzun süren öksürüklere daha fazla dayanamayıp randevu aldık bu sabah için yeni bir doktordan. Doktor maceralarımızı ve beklentilerimi daha önce anlatmıştım bir kaç kez. Böylece yeni bir maceraya yelken açtık bu sabah da.

Küçük Kara Balık ve Lara

Daha önce anlatmadım sanırım, suskun dönemlerime denk geldi; geçen sene Kasım ayı içinde Lara ile tiyatroya gitme konusundaki deli isteğimi daha fazla dizginleyemeyip Büyükşehir Belediyesi tiyatrosundan Küçük Kara Balık için bilet almıştım aile boyu.

Bu dizginleyememe durumuma Küçük Kara Balık vesile oldu tek kelimeyle. En sevdiğim çocuk kitapları yazarının (Samed Behrengi); ennn sevdiğim, bütün arkadaşlarımın çocuklarına ilk hediye ettiğim kitabıdır kendileri. Hatta çok sevdiğim bir arkadaşım "oğlumu isyana teşvik ediyorsun kadın" diye çemkirmişti bana bu yüzden ki çocuk daha beş yaşında filandı (ve arkadaşım haklıydı aslında) :)

Kaplumbağa Deden..

Tabi ki bu ara en sık duyduğum kelime ki artık anlamını kaybetmeye başladı hafiften: NEDEN?
Ama duyduğu her cümlemden sonra mı söyler, evet söyler. Üstelik artık sadece merak da değil, eğlence olsun diye de, dikkat çekmek için de.. Misal:

Lara - Anne bunun adı ne?
Anne- Biliyorsun ya şekerim, deterjan.
Lara - Neden?
A - Ne neden?
L - Neden deterjan?
A - Çünkü ismi bu.
L - Neden ismi bu?
A - Çünkü ona bu ismi koymuşlar.
L - Neden bu ismi koymuşlar?
A - .......  (deriiin bir sessizlik görüntüde ama içimden neler neler..)
L - Anne neden diyorum?
A - Kaplumbağa deden Lara.
Bilimum kikirdeme ve cevap şu Neden kaplumbağa deden?

3 Yaş Kutlaması

İki yaşında bezli, emzikli, anne sütü alan derdini tam anlatamayan bir bebe; bir yıl içinde bezi, emziği, anne sütünü hayatından çıkarıp; kreşe bile başlayıp anne babaya ayar verir kıvama gelebiliyormuş işte.

Bu aralar feci duygusalım, bildiğin kontrol edemediğim iki musluk taşıyorum gözlerim yerine ki aslında fevkalade de pozitif bir ruh hali içindeyim her türlü olumsuzluğa inat ve o durumlar bu postun konusu dahi olamaz.