Çekiliş çekiliş dedim bugüne kadar geldim.

Nihayet hazırım. Çekiliş hediyelerim hazırdı aslında sadece bir tane yeni şapka ve boyunluk hazırladım; ancak o şapka da boyunluk da kaç kez örüldü söküldü kaç çeşit ip denendi olmadı bi daha denendi ne siz sorun ne ben anlatayım o derece... 

Sadece çekilişi duyurmak için buradayım, adres renklerimin dükkanı. Zahmet olmazsa bu linkten sizi oraya alayım... 

Çok gezen çok mu bilir çok mu yorulur, çok okuyan ne zaman gezerse daha çok bilir? :)

Artık ne kadar zaman geçtiyse bilgisayarı açmayalı bir buçuk saattir yüz küsur güncelleme yaptırdı bana makine. Aç kapa yeniden başlat vs ancak gelebildim bu sayfaya o da arkada devam ediyor. Lara 20:00 itibari ile banyosunu da yapmış olarak uyudu ve ben görevini yerine getirmenin huzuru ile oturdum iki laf edeyim diye, şükür :)

Çekiliş hazırlıkları devam ediyor, sanmayın ki atla deve (at ile deve şeklinde bir deyim var ya o manada, yani matah bir şey değil) ama üç hediye olsun istedim çoktan seçmeli ya da hepsi bir kişiye emin değilim, o nedenle de süreç uzadı; ikisi hazırdı ama üçüncüsü oyaladı beni. İp seç ör sök olmadı baştan ör filan, bir parçası bitti, ikincisi de şişte yani yolda o da bitsin kış bitmeden(!) çekiliş yapılsın diye uğraşıyorum Allah sizi inandırsın.

İyi Bayramlar o zaman..

Çok gezdim bu ara çok. Yani belki sizce çok olmayabilir ama benim için çoktu. Bavul hazırla, bavul aç, çamaşır yıka, ütü yap, toplan dağıl derken en son İstanbul' dan döndüğümüzde geçen hafta "bayramda kılımı kıpırdatmam kim ne derse desin evdeyim" diye hallendim kendi çapımda ama dayanamadım yine işte. Anane dede Lara' yı görmeyeli 3 ay olmuş. O kadar hızlı büyüyor ve değişiyor ki, malum bayram, olmayacak gitmesek dedik yine ve yola çıkmaya niyetlendik hadi hayırlısı. Babaanne de bizde idi zaten. Bu bayram hep beraberiz gibi görünüyor. Hayırlısı :)

Koca 18 ay kolay mı?

Söz verdiğim üzre, kendi standartlarım için hiç de fena sayılmayacak bir süre sonra yine yazıyorum işte. Hayır yani takdir filan beklediğimden değil de neyse... 

Lara yürümeye başladı demiştim en son, artık koşuyor, ötesi koşarken söyleniyor. Ay ay ay gibi, bıy bıy bıy gibi ne olduğunu anlayamadığım ama tabi ki kendimce kendisine cevap verdiğim bir sürü başka bırlanmalar filan. 

Geçenlerde 18 ay kontrolüne gittik çok şükür her şey yolunda. Lara hiç hoşlanmadı bu kontrolden ve muhtemelen sesini duyurduğu kalabalık hastane ahalisi de ama oldu bitti neticede. Doktorumuz tatilden yeni dönmüştü keyfi pek yerindeydi uzun uzun konuştuk;

Annikabi :)

Anlatacak bir çok şey birikti. Anlatamadıkça birikti anlatamadıkça birikti işte bugünlere kadar geldik. Şimdi nereden başlasam diye tırmalıyorum. 

Tabi ki hayatımın öznesi Lara, sonra yeni arkadaşlarımız, benim arada yapmaya çalışıp yapamadıklarım, hobiler, niyetlenip niyetlenip cesaret edemediğim işler, okuduklarım, gezmelerimiz ama bu kez uzun uzun anlatmak yerine kısa kısa yazayım diyorum bakalım becerebilecek miyim. 

1-2-3 başla : 

Efendim tedbirli temkinli kızımız Lara 20 Ağustos günü itibariyle İstanbul' da teyzesinin evinde desteksiz yürümeye başladı, en önemli haber bu. Zaten an meselesi idi biliyorsunuz ve hiç beklemediğim bir anda, bir de baktım zamanı gelmiş; elinde parmağım olmadan, kollar havada, parmakların hepsi açık, kırıta kırıta gidiyor ayna karşısına. Aynaları çok seviyor malum, sürekli mimik çalışıyor, kendisiyle sohbet ediyor.