Aslıııı, Huzur Poğaçası yaptım, gelsene :)

Geçenlerde Aslı bir poğaça yapmış, sonuçtan memnun olmamış, sert olmuş, içine sinmemiş. Hobihuzur da ona yorum yazarken demiş ki ben sana bir tarif vereyim yap bak poğaça nasıl olur gör; ben de hemen atladım, bana da bana da şeklinde ve sağolsun üşenmedi yazdı Hobihuzur. Günlerdir yapacağım ben bu tarifi :) 

Neden gülüyorum çünkü geçen hafta içinde bir gün feci niyetlendim, tüm sıvı malzemelerini karıştırdım, sonra bir de baktım ki unum çok az kalmış. Eee vaz mı geçeceğim yani, tabi ki hayır, markete mi gideyim o saatte, hiiç işim olmaz. Bir de baktım mısır unum var yeterince, ben de undan geri kalan boşluğu mısır unu ile tamamladım ama olmadı tabi ki. Sonra aksilik işte fırında da fazla kaldı ve fazlaca da kızardı. Sıcakken nefisti soğuyunca taş oldu. Dedim ki olmaz, bu huzur poğaçası olamayacak kadar sert.  

Ertesi gün markette hem de Tansaş' ta tam buğday unu bulamadım, derken derken aklım poğaçada ama bir türlü yapamadım. Nihayet dün tam buğday ununa da kavuşunca poğaçayı bugün yaptım. 

Süper ötesi oldu, bugüne dek yaptığım en güzel poğaça, yumuşacık, tam ismi gibi huzurlu bir poğaça oldu :) 

Ben yine sepet ördüm...

Yine diyorum çünkü bu kaçıncı artık gerçekten unuttum. Daha önce keçe ve örgü, yünden ve makrome ipinden bir sürü yaptım ama hepsi bir işe yaradı, bende veya arkadaşlarımda.  Bu sefer gerçek anlamda bir sepet oldu saplı filan. Bunun da yeri hazır (Benim için artık önemli olan bu biliyorsunuz, yaptığım şey işe yaramalı).

Bir süre sonra size bu arada yaptığım ve henüz paylaşmadığım bir kaç ürünle beraber nerede ne için kullanacağımı anlatacağım :)  Çok işim var çoook...

Şimdilik son sepetim huzurlarınızda.

Sadece düşünüyordum...

Aslında hobilerim ile var oluyorum burada. Ama bugün farklı, farklı çünkü sadece konuşacağım. O yüzden başlıkta da söylediğim gibi, yaptım, ettim nasıl olmuş demeyeceğim. Sadece düşünüyordum, sizce nasıl diye soracağım en fazla... Ara ara da yapmaya çalışacağım aslında bunu sevgili Hypo' nun da iteklemesi ile... 

Aslında uzun süredir blogumu takip eden arkadaşlarım bilir aşağı yukarı nasıl bir kadınım, neleri severim, nelere reaksiyon veririm. Blogumun açılış sayfasındaki ilk yazımı okuyanlar da neden burada olduğumu hatırlarlar... 

Beklenen Yastıklar ve Bistro Önlük..

'Beklenen' dememin tek nedeni, kendimi aklamak. Hani siz istediniz ben yaptım hesabı :) Yoksa biliyorum ki esasen yaptığım tam anlamıyla iki koyundan 5 post çıkarmak, aleni şımarıklık J

İyi ki sevdiğim, işe yarayacağını düşündüğüm bir şey yaptım, iyi ki yapılış aşamalarını da fotoğrafladım, iyi ki iki ayda bitirdim iyi ki bir de isim verdim. Amma da çok yayınladım dimi? Sürekli bir battagan’ dır gidiyor, sıkmış da olabilirim ama taktım mı takıyorum işte. Şimdi de yastık yaptım işte ona takım; onu göstereyim dedim. Bu kez uzatmayacağım, ‘ budur’ deyip kaçacağım  J  (desem de inanmayın) 

Şimdi efendim ben sizden aldığım akıllarla bu battaniyeyi yorgana çevireyim deyip elyaf almaya çıktığımda bir de silikon dolgu yastık içi aldım. 50x50 ebatlarında preslemişler, pek de hoşuma gitti, bir tane aldım ama amaçsızca.

Ben bunu yine sökerim bence...

Battaganı iftiharla sundum ama bu sefer kazın ayağı öyle değil. 

Şu dut ip kabusu... Hani paspas diye ördüğüm... Kabusu dedim çünkü benim bu ipi kaçıncı söküşüm artık bilmiyorum... Bir süre önce bu örüp-sökme döngüsünden sıkılmış olacağım ki kaldırmışım işte, çok mu lazımdı onu dolapta bulup "amanın pek de çirkinmiş, kullanılmıyor da e ben bunu yeniden öreyim" işgüzarlığı içinde tekrar iş edinmem ve tekrar sökmem... Ne oldu, yine kaldıracağım sonra yine unutup aylar sonra aynı döngüye yine gireceğim. Atsam da kurtulsam, atamam da... 

Ben bu ipi sevmemişim meğer, örmesi neyse de bitirmesi pek çileliymiş, bana göre değilmiş meğer... Neyse uzatmayalım, hiç de güzel olmuş filan demeyin, geçmiş olsun deyin ben anlarım. Az fotoğraf koyuyorum hem de gece çekimi, gündüz görselinden ne hayır gördüm ki gecesinden göreyim, farketmez dedim koydum onları da... 

Yamuk yumuk şekilsiz...